درود در خدمت یکایک شما عزیزان و همراهان همیشگی هستیم با بایدها و نباید های ایمپلنت (قسمت سوم) . با ما باشید

انواع تصویر برداری در ایمپلنت

معمولا در جلسه ی اول مراجعه، دندانپزشک رادیوگرافی مخصوصی را برای شما تجویز می کند.

بایدها و نباید های ایمپلنت(قسمت سوم)

اولین گرافی جهت بررسی وضعیت کلی دندان ها و یک شمای کلی از ناحیه ی بی دندانی و ارتباط آن با سایر بخش ها و نواحی آناتومیک ،تصویربرداری پانورامیک که به آن OPGهم می گویند می باشد.

این نوع تصویربرداری یک نمای دو بعدی از وضعیت دندان ها و فک شما در اختیار دندانپزشک قرار می دهد.

اما جهت شروع درمان جراحی ایمپلنت کافی نمی باشد.معمولا از نوع دیگری از گرافی بنام CBCTاستفاده می شود.این گرافی به دلایل زیر تجویز می شود:

1-یک نمای سه بعدی از ناحیه ی بی دندانی در اختیار دندانپزشک قرار می دهد.

2-فواصل و اندازه ها را دقیق و بدون بزرگنمایی نشان می دهد.

3-تراکم و دانسیته استخوان فک را نشان می دهد.

درمان ایمپلنت مناسب بدون این نوع تصویربرداری میسر نمی باشد .تعدادی از بیمه های تکمیلی هزینه ی این نوع گرافی را متقبل می شوند . این گرافی کمک بزرگی در جهت تعیین قطر و طول فیکسچر مناسب به دندانپزشک می کند.

فالوآپ های بعد درمان ایمپلنت

بعد از جلسه ی جراحی معمولا چهار ماه بعد بیمار جهت درمان پروتزی مراجعه می کند بعد از تحویل روکش ایمپلنت ،بیمار باید سالیانه جهت بررسی وضعیت فیکسچر ، اباتمنت و شل شدگی پیچ ها به پزشک خود مراجعه کند.

این معاینات جهت رد هر گونه عارضه همانند پری ایمپلنتایتیس می باشد.

بایدها و نباید های ایمپلنت (قسمت سوم)

در جلسات فالوآپ ،صرفا از گرافی های PAساده با زاویه جهت بررسی مشکلات احتمالی استفاده می شود.علاوه بر این دندانپزشک با استفاده از پروب و سوند هر گونه پاکت لثه ای و لقی را در جهت رد پری ایمپلنتایتیس شناسایی می کند.به صورت کلی مقداری تحلیل استخوان در هر سال طبیعی می باشد . اما تحلیل های بیشتر و نگران کننده باید بررسی شوند .

با تشکر از توجه شما

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره ی درمان ایمپلنت به لینک زیر مراجعه کنید.

باید ها و نباید های ایمپلنت